Cytomegalia
Paź20

Cytomegalia

Cytomegalia wywoływana jest przez wirusy z tej samej grupy, które są przyczyną ospy wietrznej oraz opryszczki zwykłej. Do zakażenie dochodzi w wyniku kontaktu z nosicielem wirusa, który to przenosi się poprzez śluzówki jamy ustnej lub też drogą płciową. Szacuje się, że ponad połowa społeczeństwa jest nosicielami wirusa, jednak kiedy układ odpornościowy działa bez zarzutu, choroba nie ujawnia się. Niektóre osoby mogą jednak zaobserwować u siebie ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych, gorączkę , nudności oraz wysypkę. Cytomegalia podczas ciąży przebiega w sposób bezobjawowy. Trudno jest stwierdzić, czy akurat z tą chorobą mamy do czynienia, gdyż mylona jest często z uciążliwym przeziębieniem. Przy cytomegalii może jednak dojść do zakażenia płodu lub też dziecko zostaje zarażone dopiero po urodzeniu się. Skutki jakie wiążą się zakażaniem cytomegalią są zróżnicowane pod względem tego, w jakim okresie doszło do zakażenia i jaki stopień ono przyjęło. Jeśli cytomegalia ujawni się w pierwszych tygodniach ciąży, wówczas najczęściej dochodzi do obumarcia płodu i w konsekwencji poronienia. W późniejszym okresie ciąży cytomegalia prowadzi do uszkodzeń płodu. W wielu przypadkach jest jednak tak, że nawet w przeciągu dwóch lat od porodu u dziecka nie można zaobserwować żadnych poważnych zmian. Dopiero ok. 24-go miesiąca życia może dojść do całkowitego uszkodzenia narządu słuchu lub wzroku. U około 10% dzieci można zaobserwować małogłowie lub wodogłowie, uszkodzenie nerwowo-mięśniowe, zaćmę, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Leczenie cytomegalii przebiega na różne sposoby. Niemowlętom podawane są leki, które hamują dalsze namnażanie się wirusa, a także zapobiegają występowaniu zmian zapalnych w mózgu. W tym czasie niemowlę przez około 14 dni musi przebywać w szpitalu pod obserwacją lekarzy. W rok po wyleczenia dalszy i regularny kontakt z lekarzem okazuje się być także niezbędny. W przypadku kobiet ciężarnych, u których zdiagnozowano cytomegalię, lekarze muszą podjąć decyzję odnośnie wprowadzenia leku. Obecnie jest to gancyklovir, który niszczy wiele wirusów m.in. ten wywołujący cytomegalię, jednak jego stosowanie niesie ze sobą wiele skutków ubocznych. Lekarz musi zatem rozważyć czy mniej szkodliwe dla kobiety ciężarnej i płodu jest przejście choroby czy też farmakoterapia, której skutki mogą okazać się bardziej poważne dla dziecka niż sama choroba. Jak zatem widać, nie ma w pełni skutecznego leku, który leczyłby z cytomegalii i jednocześnie nie  wywoływał żadnych skutków ubocznych. W przypadku kobiet w ciąży najważniejsza okazuje się być tym samym profilaktyka. Lekarze swoim ciężarnym pacjentkom przypominają o konieczności mycia rąk, gdyż dotykają one różnych przedmiotów, z którymi kontakt ma wiele osób, a spora ich część jest nosicielami wirusa. Również nie powinno się korzystać z tym samych naczyń i sztućców, które przed chwilą używała nawet bliska nam osoba oraz nawet w ciąży stosować prezerwatywy, jeśli nie mamy pewności czy nasz partner jest...

Czytaj dalej
Grzybica pochwy
Wrz28

Grzybica pochwy

Grzybica pochwy jest dość często pojawiającym się schorzeniem podczas ciąży. Jednak nie stanowi ona poważnego zagrożenia dla zdrowia i życia płodu, chyba że zakażenie jest znacznie nasilone i wówczas może dojść do przedwczesnego porodu lub poronienia. Pierwsze objawy grzybicy pochwy to swędzenie w okolicy miejsc intymnych, pieczenie pochwy oraz intensywne, gęste upławy o bladożółtym kolorze, w których widoczne są niewielkie grudki. Jeśli grzybica utrzymuje się przez dłuższy czas, mogą pojawić się także przykre dolegliwości związane z układem moczowym. Kobieta może odczuwać tym samym bolesne pieczenie podczas oddawania moczu, oddawać małe ilości moczu, ale za to częściej. W przypadku wystąpienia grzybicy pochwy, dochodzi do zaburzenie dotychczasowej równowagi pomiędzy układem odpornościowym i florą bakteryjną pochwy. Namnażające się bakterie przyczyniają się do niszczenie naturalnego pH w pochwie. Grzybica najczęściej jest spowodowana stosowaniem antybiotyków, które mają na celu zwalczyć bakterie i wirusy wywołujące schorzenia układu oddechowego. Grzybicą pochwy zagrożone są także te kobiety, u których poziom cukru we krwi przekracza normę. Duży wpływ na rozwój schorzenia ma także noszenie nieodpowiedniej bielizny, czyli takiej, która wykona jest ze sztucznych tkanin i na dodatek nie jest przewiewna, gdyż wtedy stworzone są idealne warunki do rozwoju grzybów, czyli wilgoć i wyższa temperatura. Kiedy rozpoczyna się leczenie grzybicy w ciąży, bardzo ważna jest konsekwencja i cierpliwość. Krótki okres leczenia na chwilę tylko eliminuje przykre objawy, które po zakończeniu kuracji w niedługim czasie wracają. Z tego względu koniecznie należy dostosowywać się do wszystkich zaleceń lekarza i tak długo przyjmować leki, jak on każe. W leczeniu grzybicy pochwy u ciężarnych jest także istotne określenie przyczyny infekcji. Ginekolog powinien sprawdzić, czy infekcja nie jest związana przypadkiem ze zmianami nabłonka szyjki macicy. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów grzybicy lekarze przepisuje pacjentce krem przeciwgrzybiczny, ewentualnie tabletki (globulki) dopochwowe. W przypadki kobiet, które w krótkim czasie będą rodzić, zalecane jest pędzlowanie pochwy specjalnym roztworem gencjany. Aby przywrócić właściwe pH pochwy wskazane jest stosowanie globulek z kwasem...

Czytaj dalej
Wirus opryszczki
Wrz13

Wirus opryszczki

Ponad 80% zakażeń opryszczką podczas ciąży przebiega bezobjawowo. Często kobiety ciężarne nie wiedzą, że są nosicielkami wirusa, który przenosi się na ich dziecko. Dlatego też istotne jest przeprowadzenie badań, które pozwolą na jej wyleczenie i tym samym zminimalizowanie ryzyka, jakie grozi jeszcze nienarodzonemu dziecku. Zakażenie opryszczką może prowadzić do poronienia, przedwczesnego porodu lub uszkodzeń płodu. Do zainfekowania może dojść już w trakcie trwania ciąży, ale częściej mam to miejsce w chwili porodu. Podobnie jak w przypadku ciężarnych tak u noworodków nie można zaobserwować żadnych niepokojących objawów. Do zarażenie się wirusem opryszczki narządów rodnych może dojść na kilka sposobów. Po pierwsze, wirus ma zdolność przenoszenia się przez skórę i błony śluzowe. Jeśli na podstawie badań (m.in. materiału tkankowego) lekarz zdiagnozuje opryszczkę, wówczas bardzo ważne jest wdrożenie natychmiastowego leczenia. Najczęściej ginekolodzy przepisują ciężarnym leki antywirusowe. Dodatkowo zalecają oni stosować maści i żele, których systematyczne stosowanie ma zapobiegać nawrotom choroby. Ciężarna, u której w organizmie stwierdzono obecność wirusa opryszczki jest przez cały okres ciąży pod opieką lekarza. Ginekolog musi w tym przypadku wybrać najlepszą metodę porodu, zwłaszcza jeśli do zakażenia wirusem opryszczki doszło w okresie okołoporodowym. Najczęściej w przypadku takich pacjentek przeprowadzane jest cesarskie cięcie, gdyż wtedy eliminuje się ryzyko zarażenie wirusem noworodka. Istnieje także inny typ opryszczki wywoływany wirusem HSV – typu I. Wirus ten atakuje wargi i czasem nos. W tych miejscach skóra początkowo zaczyna swędzieć i z czasem zaczynają się pojawiać niewielkie pęcherzyki, które po kilku dniach zaczynają pękać i  w ich miejsce pojawiają się strupki. W przypadku kobiet w ciąży, ten typ wirusa nie jest dla nich zagrożeniem, ani dla ich jeszcze nienarodzonego dziecka. Jeśli jednak wirus przeniesie się na w okolice narządów rodnych, mamy wówczas do czynienia z sytuacją, jaka była opisywana...

Czytaj dalej
Choroby układu oddechowego
Sie21

Choroby układu oddechowego

Jak w przypadku większości chorób, które dotyczą kobiet w ciąży, tak i w przypadku problemów z układem oddechowym ogromne znaczenie mają zmiany hormonalne zachodzące w organizmie ciężarnej. W okresie ciąży może ujawnić się astma lub pojawić się ostry i przewlekły kaszel – te czynniki mogą prowadzić do poronienia lub przedwczesnego porodu. Kaszel nasila się wraz z rozwojem ciąży i staje się bardziej intensywny w ostatnim trymestrze ciąży, kiedy to macica  systematycznie się powiększa i dziecko rośnie, co prowadzi do ucisku na przeponę i utrudnia kobiecie oddychanie. Największe trudności z oddychaniem ciężarna odczuwa w nocy i o poranku. Co ciekawe, jeśli kobieta ma urodzić dziewczynkę, wówczas objawy astmy są bardziej nasilone, niż w przypadku kiedy ciężarna nosi w sobie potomka płci męskiej. Taka sytuacja wynika prawdopodobnie z tego, że hormony żeńskie w znacznym natężeniu podrażniają śluzówkę oskrzeli. Jeśli napady duszności stają się zbyt dokuczliwe, wówczas ciężarna powinna udać się do lekarza. Jest to ważne ze względu na zdrowie samej kobiety oraz jeszcze nienarodzonego dziecka. Ataki duszności mogą bowiem prowadzić do wielu przykrych powikłań, które dotyczą płodu. W celu złagodzenie lub wyeliminowania objawów astmy zazwyczaj przepisywane są leki o niskim stężeniu hormonów, które przyjmowane są prze krótki czas. Dodatkowo ciężarnym przepisywane są leki wziewne, które powodują rozszerzania się oskrzeli. Bardzo ważna jest stała kontrola lekarska. Kobieta, która jest w ciąży i męczą ją wcześniej wymienione dolegliwości, może sobie pomóc i ulżyć stosując domowe metody leczenia. Po pierwsze, ciężarna powinna unikać kontaktu z substancjami o właściwościach alergizujących m.in. dymu tytoniowego oraz pyłków roślin. Wskazane jest także przebywanie w często wietrzonych pomieszczeniach, do których „wpuszczane” jest świeże powietrze. Po drugie, warto w domowej apteczce trzymać leki rozszerzające...

Czytaj dalej
Różyczka
Lip02

Różyczka

Różyczka jest bardzo niebezpieczna, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli ciężarna w tym okresie zachoruje na różyczkę, może dojść do poważnych zaburzeń w rozwoju płodu i już po urodzeniu dziecka można zaobserwować wiele wad wrodzonych. Zatem szczególnie powinny uważać na siebie te kobiety, które jeszcze nie przeszły różyczki i planują zajść w ciąże. W ich przypadku najlepszym zabezpieczeniem, które uchroni dziecko, będzie zaszczepienie się przeciw tej chorobie. Warto pamiętać również o tym, żeby w ciągu trzech miesięcy po przyjęciu szczepionki nie zachodzić w ciążę. Różyczka to niebezpieczna  choroba, która przenoszona jest drogą kropelkową. Chorobą można zarazić się od drugiej osoby na tydzień przed tym, jak wystąpi u niej wysypka skórna i w przeciągu siedmiu dni od jej pojawienia się. Różyczka trwa ok. 2-3 tygodni i podczas niej można zaobserwować u chorych: gorączkę, ogólne pogorszenie samopoczucia, drobne plamki o bladoróżowej barwie na całej powierzchni ciała, a także powiększone węzły chłonne. W przeciągu kilku dni temperatura ciała obniża się i zmiany skórne stopniowo znikają. Jednak węzły chłonne nadal pozostają powiększone. W głównej mierze na różyczkę chorują dzieci, zwłaszcza w wieku przedszkolnym. U dorosłych osób odsetek zachorowań na różyczkę jest niewielki. Jednak w grupie ryzyka są kobiety w ciąży, które w dzieciństwie nie przechodziły różyczki. W przypadku kobiet w ciąży, zachorowanie na różyczkę jest bardzo ryzykowne dla przyszłej mamy, ale jeszcze bardziej dla nienarodzonego dziecka, które jeszcze nie ma dostatecznie wykształconego systemu odpornościowego. Wirus różyczki za pośrednictwem krwi matki przenosi się do łożyska i dociera do płodu. Jeśli do zakażenia dojdzie w pierwszych trzech miesiącach ciąży, wówczas po porodzie diagnozowanych jest wiele uszkodzeń i wad rozwojowych, które dotyczą nawet 1/4 noworodków. Wśród głównych powikłań po różyczce w ciąży, które można zaobserwować u dziecka są: zaburzenie wzroku i słuchu, wodogłowie, upośledzenie umysłowe, deformacja kończyn,uszkodzenie wątroby oraz wady serca. Jeśli różyczka wystąpiła po czwartym miesiącu ciąży, wówczas może dojść do mniejszych i przejściowych uszkodzeń i wad płodu lub mogą one w ogóle nie wystąpić. Kobieta, która jest już w ciąży powinna unikać kontaktu z chorymi na różyczkę, zwłaszcza skupisk małych dzieci, które są najbardziej podatne na zachorowanie. Jeśli jednak jest uzasadnione podejrzenie, że ciężarna zaraziła się wirusem różyczki, wówczas musi wykonać badanie w celu oznaczenia przeciwciał na tą chorobą. Jeśli okaże się, że ciężarna nie ma odporności na wirus różyczki, wtedy powinna otrzymać zastrzyk immunoglobulin odpornościowych – najpóźniej w przeciągu czterech dni od kontaktu z...

Czytaj dalej
Toksoplazmoza
Cze22

Toksoplazmoza

Toksoplazmoza należy do chorób pasożytniczych, które przenoszone są ze zwierząt na człowieka. Wywoływana jest przez pierwotniaka Toxoplasma gondi, który może przedostać się do ludzkiego organizmu na kilka sposobów. Pierwszym z nich jest przeniesienie pasożyta z kota na człowieka. Kot jest żywicielem ostatecznym tego pierwotniaka i wraz z jego kałem wydalane są oocysty, które stanowią zagrożenie dla zdrowia człowieka oraz zwierząt. Również spożywanie surowego, niedogotowanego mięsa może doprowadzić do przedostawania się cyst do organizmu człowieka.  W przypadku kobiet w ciąży, u których wystąpiła czynna infekcja, pasożyt drogą łożyskową może przedostać się do płodu i wówczas mamy do czynienia z toksoplazmozą wrodzoną , która zagraża jeszcze nienarodzonemu dziecku. W przypadku toksoplazmozy wrodzonej (ciążowej) ryzyko zachorowania wzrasta wraz z rozwojem ciąży. Objawami choroby jest małogłowie lub wodogłowie płodu, stan zapalny siatkówki oraz naczyniówki oka, a także zwapnienie śródmózgowe. Jest to tzw. triada Sabina-Pinkertona, której to skutki prowadzą do niedorozwoju umysłowego dziecka lub opóźnienia jego rozwoju, a także zapalenia mięśnia sercowego. W celu zdiagnozowania toksoplazmozy przeprowadzane jest badanie USG oraz płynu owodniowego. Zdiagnozowanie choroby u już narodzonego dziecka oparte jest na jego obserwacji, czy nie występują niepokojące objawy. Toksoplazmoza ciążowa leczona jest w oparciu o farmakoterapię. Lekarz decyduje o tym, jaki lek powinna przyjmować kobieta. Wśród głównych leków można wymienić Spiramycynę i Rowamacynę. Szybkie wdrożenie leków pozwala na zwalczenie choroby i tym samym eliminuje ryzyko przeniesienia infekcji na...

Czytaj dalej
Strona 1 z 212