Infekcje układu moczowego

Zobacz jaka Szczoteczka elektryczna jest odpowiednia dla Ciebie

Infekcje układu moczowegoWiele kobiet w okresie ciąży boryka się z problemem zakażenia układu moczowego. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży występuje zapalenie pęcherza moczowego spowodowane przez bakterie jelitowe, głównie Escherichia coli.

Bakterie przedostają się przez cewkę moczową do pęcherza, w którym to namnażają się. Infekcja pęcherza swą przyczynę może mieć także we współżyciu płciowym, kiedy to członek ociera się o cewkę moczową, która jest krótsza u kobiet niż u mężczyzn i tym samym panie częściej mają problem z pęcherzem.

Ciąża jest tym okresem w życiu kobiety, kiedy dochodzi do ogromnych zmian w gospodarce hormonalnej. Takie gwałtowne przemiany sprzyjają pojawieniu się wielu infekcji, w tym pęcherza moczowego.

Hormony w ciąży osiągają taki poziom, że dochodzi do uelastyczniania się włókien mięśniowych, co prowadzi do tego, że cewka moczowa jest słabiej napięta niż miało to miejsce przed zajściem w ciążę.

W trakcie ciąży macica stopniowo się powiększa i coraz bardziej uciska na pęcherz, w którym przepływ moczu zostaje zaburzony i jego resztki zaczynają się  w nim osadzać. Resztki moczu są idealnym środowiskiem do rozwoju bakterii.

Pierwszymi objawami zapalenia pęcherza jest uczucie silnego parcia na mocz, ból odczuwany w podbrzuszu, podwyższona temperatura ciała, pieczenie i ból podczas oddawania moczu, który wydalany jest w niewielkich ilościach.

Czasem w moczu można zauważyć krew lub ropę. Czasem jednak zapalenie pęcherza przebiega bezobjawowo i wówczas bakterie je wywołujące odkrywane są na podstawie badania ogólnego moczu i posiewu.

W ciąży nie można bagatelizować wszelkich dolegliwości, w tym i zapalenia pęcherza. Infekcja ta stanowi poważne zagrożenie dla płodu, zwłaszcza w okresie okołoporodowym.

Podczas tej infekcji może dojść bowiem do przedwczesnego porodu lub nawet poronienia. Zatem jak najwcześniej ciężarna powinna zgłosić się do lekarza i przeprowadzić ogólne badanie moczu oraz posiew, gdyż na podstawie wyników badań będzie wiadomo, jaki rodzaj bakterii wywołał infekcję.  Tym samym zostanie dobrany odpowiedni lek, który przyniesie poprawę i nie zagrozi zdrowiu dziecka.

Leczenie antybiotykami należy wesprzeć także domowymi metodami. Zalecane jest zatem picie 2,5 l wody dziennie, noszenie przewiewnej, najlepiej bawełnianej bielizny, odstawienie płynów do higieny intymnej, częste korzystanie z toalety, czyli niewstrzymywanie moczu na siłę, picie napojów z żurawiną oraz regularne przyjmowanie leków, które przepisał lekarz.